Siostry Kanoniczki Ducha Świętego

Siostry Kanoniczki Ducha Świętego

Siostry pracujące w naszej parafii należą do Kongregacji, która nosi oficjalną nazwę: Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia, (nazwa pochodzi od rzymskiej dzielnicy Saxia, gdzie św. Gwidon, jego założyciel, ufundował szpital), po łacinie: Congregatio Sororum Canonissarum Spiritus Sancti de Saxia i posługuje się dwoma skrótami: KDSw. (skrót nazwy polskiej) oraz CSS (skrót nazwy łacińskiej).

Ponad 800 lat temu Ojciec Gwidon z Montpellier zapragnął otoczyć wszystkich potrzebujących czułą miłością i umocnić, dlatego na opiekuna Zakonu i podejmowanego dzieła miłosierdzia, obrał Ducha Świętego, będącego Pocieszycielem i Ojcem Ubogich.

Jako godło zakonu przyjął podwójny krzyż, symbolizujący Trójcę Przenajświętszą. Przyjmuje się także, że jest to krzyż Chrystusa i krzyż człowieka. Tylko w zjednoczeniu z Bogiem w Duchu Świętym człowiek jest w stanie dźwigać brzemię swojego losu. Gołębica umieszczona nad krzyżem, to symbol Ducha Świętego. Dwanaście rozgałęzień oznacza dwanaście owoców Trzeciej Osoby Boskiej (miłość, wesele, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wspaniałomyślność, łaskawość, wierność, skromność, wstrzemięźliwość, czystość), uobecniających się w życiu chrześcijanina zjednoczonego z Bogiem. Wspomina o nich św. Paweł w liście do Galatów. Dwanaście oznacza pełnię, a liczbę tę zaczerpnięto z pierwszych tłumaczeń Biblii (Wulgata).

Siostry przekazują prawdę o Boskim Pocieszycielu i szerzą Jego kult, odmawiając codziennie rano hymn do Ducha Świętego „Veni Creator”, Koronkę do Ducha Świętego, a w południe recytując „Sekwencję”; tą modlitwą ogarniają wszystkich, którym służą w duchu miłości miłosiernej: chorych, ubogich, samotnych i odrzuconych, przeżywających trudne życiowe doświadczenia.

Ponadto Duchowi Świętemu poświęcony jest w sposób szczególny każdy poniedziałek; w miarę możliwości wspólnoty sióstr uczestniczą we Mszy św. wotywnej i śpiewają Godzinki ku Jego czci.

W swojej duchowości zgromadzenie czci także Maryję, Oblubienicę Ducha Świętego. Jest Ona dla jego członkiń nie tylko najlepszą Matką, ale również wzorem uległości natchnieniom Bożym w życiu wewnętrznym i wypełniania woli Stwórcy.

Maryi poświęcona jest każda sobota, natomiast w szczególny sposób obchodzi się Uroczystość Niepokalanego Poczęcia, Zwiastowania i święto NMP Matki Kościoła.

Warto nadmienić, że w Proszowicach siostry pracują od 1928 roku. Wdzięczne za dar powołania oddają swoją wierność Maryi Oblubienicy Ducha Świętego. Otaczają parafian pamięcią w modlitwie, powierzając Bogu wszystkich, wśród których żyją i pracują. Wspierają także pracą i pomocą wszystkie parafialne przedsięwzięcia.

Obecnie na tej placówce pracuje pięć sióstr:

  1. Felicja Urban przełożona domu, katechetka w Stogniowicach i Gimnazjum w Proszowicach
  2. Antonilla Koba kucharka
  3. Rafaela Kowalska katechetka w Szkole Podstawowej
  4. Sebastiana Guzior zakrystianka
  5. Łucja Kramarz katechetka w Szkole Podstawowej

 

Prośby o modlitwę sióstr można przekazać telefonicznie: 12 386 12 73

Może i Ty pragniesz pójść za Panem, interesujesz się życiem zakonnym? Przyjdź! Napisz! Zadzwoń!


Do Proszowic siostry kanoniczki przybyły w 1928 roku, były to: s. Benedykta Biedroń, s. Róża Biernat i s. Katarzyna Kajan. Za datę prawnego założenia domu zakonnego przyjmuje się dzień 13 sierpnia 1929 r., kiedy to Kuria Diecezji Kieleckiej wystosowała pismo powiadamiające siostry o zgodzie Ks. Biskupa na objęcie ochronki dla dzieci w Proszowicach. Założenie domu w tym mieście zawdzięczają siostry Komitetowi Obywatelskiemu miejscowego społeczeństwa, w skład którego wchodzili wszyscy ziemianie parafii i 19 mieszczan proszowskich. Prezydium Komitetu stanowiła hrabina Helena Morstinowa z Kowar i Zygmunt Konopka z Opatkowic. Głównym celem, dla którego sprowadzono siostry była troska o dzieci. Opiekę nad nimi miały sprawować siostry w tworzonej przez miasto ochronce, miały również prowadzić szkołę zawodową kroju i szycia dla dziewcząt.

Od początku pobytu w Proszowicach siostry spotkały się z ogromną życzliwością parafian i księży proboszczów: najpierw ks. Bronisława Mieszkowskiego, a po jego śmierci w 1932 r. ks. prałata Stanisława Bomby. Początkowo kilka lat siostry mieszkały w wynajętym domu przy ul. Słomnickiej, następnie w 1932 roku rozpoczęto budowę domu zakonnego staraniem Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Ochronki i Przedszkola i za aprobatą ks. Bronisława Mieszkowskiego, który w porozumieniu z Kurią Diecezjalną w Kielcach przeznaczył część ogrodu plebańskiego od ul. O. Rafała na plac pod budowę ochronki. Siostry nieprzerwanie mieszkały, pracowały i modliły się w domu zakonnym mimo wielu niebezpieczeństw utraty go, min. w 1945 po zdobyciu przez armię radziecką Proszowic zjawili się wojskowi radzieccy z nakazem opuszczenia domu przez siostry. Ówczesna przełożona s. Mieczysława Polakowska kategorycznie odmówiła, siostry pozostały. W czasach komunistycznego reżimu wiele razy docierały informacje o zabraniu siostrom domu. W roku 1950 -1951 władze lokalne umieściły w jednej z sal przedszkolnych klasę Szkoły Podstawowej, następnie w maju tegoż roku urządzono Przedszkole, w roku 1961 Państwowe Przedszkole nr 2, które działało do 1976 roku. Dopiero po opuszczeniu przedszkola siostry mogły podjąć starania na remont i nadbudowę domu. Wszystkie te trudności siostry polecały opiece Matki Najświętszej i św.
Józefa. Dzięki modlitwie wspólnej i osobistej przetrwały trudne czasy i pracują do dziś.

Obecnie siostry pracują w Szkole Podstawowej nr 1 i Szkole Podstawowej nr 2, w 3 Przedszkolach jako nauczyciele religii. Prowadzą także grupy apostolskie: schola dziecięca, Misyjne Płomyki Ducha Świętego, Czciciele Ducha Świętego. Siostra zakrystianka dba o wystrój kościoła: dekoracje kwiatowe, utrzymanie w czystości bielizny kościelnej. Swoją codzienną modlitwą siostry otaczają kościół lokalny, w którym przyszło im żyć i pracować oraz ludzi, z którymi współpracują i którym służą.

Obecną wspólnotę tworzy 6 sióstr: przełożona domu – s. Edyta Wesołowska oraz siostry: s. Rafaela Kowalska, s. Sebastiana Guzior, s. Cypriana Dunat, s. Elżbieta Woźniak i s. Terezjana Grabowska.

Siostry prowadzą w domu zakonnym w Proszowicach dni skupienia dla młodzieży pragnącej pogłębić swoją wiarę i więź z Bogiem, natomiast w Krakowie, Leżajsku i innych domach rekolekcje dla dziewcząt.

Zapraszamy do kontaktu: Facebook: s Edyta Wesołowska, e-mail: edytacss@wp.pl