30 września 2023 r. odbyła się pielgrzymka do grobu Sługi Bożego o. Rafała. Pielgrzymi modlili się przy jego grobie, sprawując Mszę św. w intencji całej społeczności parafii, szczególnie w intencji rodzin. Jednym z celów pielgrzymki było uzyskanie garści informacji od żyjących współcześnie współbraci o. Rafała z zakonu oo. Bernardynów i przekonanie się o istniejącym żywym kulcie Sługi Bożego,
o. Rafała z Proszowic, zwanego w Warcie, i nie tylko, błogosławionym.
W materiałach parafialnych parafii Proszowice odnalezione zostały informacji świadczące o czci z jaką spotykał się o. Rafał w swoim rodzinnym mieście oraz potwierdzone przez oo. Bernardynów świadectwo uzdrowienia za przyczyną sługi Bożego o. Rafała.
Pielgrzymka miała charakter błagalny z modlitewną prośbą o rychłą beatyfikację naszego Rodaka. W obecnym bowiem roku 2023 przypada 570. Rocznica urodzin o. Rafała, a rok 2024 będzie 490 rocznicą jego śmierci. Jest to zatem doskonała okazja ku temu, by – w ramach parafii Proszowice – ogłosić rok 2023/2024 rokiem o. Rafała z Proszowic. W dniach 10 – 12 listopada br. będzie prowadzone Triduum na wzór tego, jakie odbywa się rok rocznie w Warcie. Triduum będą prowadzić oo. Bernardyni z Warty, a w niedzielę 12 listopada br., podczas Mszy św.
o godz. 12.30, nastąpi ogłoszenie Roku o. Rafała przez ks. bpa Andrzeja Kaletę, biskupa pomocniczego diecezji kieleckiej. W pielgrzymce wzięły udział 43 osoby, z ks. Janem Zwierzchowskim, proboszczem parafii Proszowice.
Korzystając z bliskości miejsca, pielgrzymi z parafii Proszowice nawiedzili Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Licheniu, zawierzając Matce Licheńskiej parafię Proszowice, w jej wymiarze duchowym i materialnym.
Krótka historia życia o. Rafała z Proszowic
Z Proszowic, miasta założonego przez króla Kazimierza Wielkiego, pochodzili wielcy ludzie, którzy zapisali się zarówno w historii miasta, jak i w historii Polski w wymiarze religijnym i patriotycznym.
Do wielkich Proszowian należy zaliczyć dominikanina Stanisława Abrahama Bzowskiego (1567-1637), historyka Kościoła, autora roczników papieskich, a także Szymona Zacjusza (1507-1591), reformatora kalwińskiego. Niewątpliwie chlubą Proszowic jest błogosławiony ks. Józef Pawłowski (1890-1942), rektor Seminarium Kieleckiego, proboszcz katedry kieleckiej, męczennik z Dachau.
Legenda potwierdzana przez literackie źródła mówi o pochodzeniu z Proszowic Stańczyka, błazna i mędrca królewskiego.
Nie jest już legendą to, że w tym mieście przyszedł na świat sługa Boży Ojciec Rafał z Proszowic. Przed wstąpieniem do zakonu nazywał się Stanisław Budek. Urodził się w 1453r. w rodzinie mieszczańskiej. W czasie studiów w Akademii Krakowskiej, dzięki kierownictwu duchowemu Świętosława Milczącego, zrodziło się w nim powołanie i wstąpił do prężnie działającego wtedy zakonu bernardynów. Był przełożonym klasztorów w Krakowie, Poznaniu i Wilnie. Czterokrotnie piastował urząd prowincjała swojego zgromadzenia na teren Polski i Litwy. Słynął nie tylko z pobożności i świętości życia, ale także z wielkiej wiedzy, patriotyzmu, roztropności, wielkiego taktu, głębokiego życia wewnętrznego i umiejętności współpracy z innymi. Zmarł 26 stycznia 1534r. w czasie wizytacji w klasztorze w Warcie. W roku 1631 arcybiskup gnieźnieński i pryma Polski, Jan Wężyk, rozpoczął jego proces beatyfikacyjny, a 11 listopada 1640 r. arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski, Jan Lipski, dokonał podniesienia relikwii i złożenia do sarkofagu na środku kościoła, gdzie do dziś spoczywają. Niestety z powodu zawirowań politycznych proces beatyfikacyjny nie został w pełni ukończony, ale żywy kult tego sługi Bożego nie zaginął i trwa nieprzerwanie. Ufamy, że w najbliższym czasie zostanie wznowiony proces beatyfikacyjny o. Rafała z Proszowic, i pozwoli cieszyć się Jego chwałą ołtarza.





